یک فرد دیابتی چه باورهای غیرمنطقی ­ای می­تواند داشته باشد؟

1- نیاز به تأیید دیگران: این افراد دوست دارند همه افراد مهم زندگی شان آنها را تأیید کنند و دوستشان بدارند و از آنها راضی باشند، در غیر اینصورت ناراحت و عصبانی می­شوند مانند: اگر دیگران بفهمند من دیابت دارم با من دوست نمی­شوند و از من خوششون نمی­آید یا دیگر روی من حسابی باز نمی­کنند.

  2- انتظار بیش از حد از خود داشتن: این افراد باور دارند برای آنکه ارزشمند باشند باید به خواسته­هایشان برسند و در تمام کارها موفق و بهترین باشند و به هیچ وجه اشتباه نکنند و در غیر اینصورت عصبانی می­­شوند مانند: من نباید هرگز قند خونم بالا یا پایین برود و حالم بد بشود.

  3- مطابق میل بودن زندگی: این افراد باور دارند که همه چیز در زندگی باید مطابق میل آنها باشد، و گرنه زندگی وحشتناک می­شود. فرد بیمار شدنش یا رد شدن درخواست ازدواجش با دیگران یا استخدام نشدن، مشکلات مالی و ورشکستگی، قبول نشدن در امتحان یا کنکور، و مرگ عزیزانش و… را غیر قابل تحمل می­داند و عصبانی می­شود. مانند: چرا من دیابت گرفتم.

  4- مردم همیشه باید درست و منصفانه رفتارکنند: این افراد باور دارند که وقتی کسی به آنها دروغ می­گوید، بی ادبی می­کند یا رفتار غیرمنصفانه و خودخواهانه دارد و از زحمات آنها تشکر نمی­کند طبیعی است که عصبانی شوند و آنها را سرزنش و تنبیه کنند مانند: عجب آدم بی انصاف و بی­وجدانی است مگر نمی­داند که من دیابت دارم چطور دلش آمد جلوی من بستنی، شربت و شیرینی بخورد. 

   5- نگرانی بیش از حد: این افراد اعتقاد دارند باید به همه خطرات و تهدید­ها در زندگی فکر کرد و نگران آنها بود و اگر نگران وقایع خطرناک و ناخوشایند نباشم ممکن است آنها اتفاق بیفتند و بهتر است به آنها فکر کنم در آن صورت وضعیتم بهتر خواهد بود و می توانم شرایط را کنترل کنم. بنابراین فرد همیشه نگران آمدن آسیب دیدن خود و خانواده­اش، یا خطراتی مانند سیل، زلزله، آتش سوزی، تصادف کردن، جدایی، خیانت و ورشکست شدن و… می­باشد که این نگرانی­ها فرد را مستعد نگرانی، ناامیدی، عصبانیت و…  می­کند. مانند: نکند دچار عوارض دیابت بشوم.

  6- انسانها و اشیاء باید بهتر از آنچه هستند، باشند: این افراد همیشه دوست دارند خود و شرایطشان در بهترین موقعیت باشد و مدام از وضعیت موجود ناراحت و عصبانی هستند و غر می­زنند مانند: چرا خانواده من دیابتی هستند و سالم نیستند.

  7- ناتوانی عاطفی: این افراد باور دارند که ناراحتی و بدبختی­های من به چیزهایی برمی­گردد که من کنترلی بر آنها ندارم (مثل دیگران و شرایط سخت زندگی) و برای برطرف کردن آنها کاری از دستم برنمی­آید تا زمانی که آن فشارها کاهش نیابند، ناراحتی وعصبانیت من از بین نخواهد رفت مانند: من چیکار می­توانم بکنم تقصیر دیگران است که اعصابم را خورد می­کنند و قند خونم بالا می­رود.

  8- اجتناب از مشکلات: این افراد باور دارند که اجتناب از مشکلات زندگی برایشان آسان تر است تا اینکه با آنها مواجهه شوند مانند: به کنترل قند خون فکر نکن خودش کنترل می­شود از امروزت لذت ببر.

   9- درماندگی: این افراد به این دلیل عصبانی هستند چون باور دارند که تأثیر اتفاقات گذشته، باعث رفتارها و احساسات فعلی آنها است و اثرش همیشه باقی خواهد ماند مانند : دلیل حال بد من این است که چند سال پیش دچار دیابت شدم.

 10-اعتقاد به بخت واقبال: این افراد باور دارند که خوشبختی از تلاش نکردن و بی­توجهی بدست می­آید و همیشه از اینکه بدشانس هستند ناراحت و عصبانی هستند و غر می­زنند مانند: اگر شانس داشتم دچار دیابت نمی­شدم یا در خانواده ای که ارث دیابت ندارند متولد می­شدم و یا حداقل در کشوری پیشرفته زندگی می­کردم که به افراد دیابتی بیشتر کمک می­کنند.